میخواهم  بگویم ......

فقر  همه جا سر میكشد .......

فقر ، گرسنگی نیست ، عریانی  هم  نیست ......

فقر ، چیزی را  " نداشتن " است ، ولی  ، آن چیز پول نیست ..... طلا و غذا نیست  .......

فقر  ،  همان گرد و خاكی است كه بر كتابهای فروش نرفتهء یك كتابفروشی می نشیند ......

فقر ،  تیغه های برنده ماشین بازیافت است ،‌ كه روزنامه های برگشتی را خرد میكند ......

فقر ، كتیبهء سه هزار ساله ای است كه روی آن یادگاری نوشته اند .....

فقر ، پوست موزی است كه از پنجره یك اتومبیل به خیابان انداخته میشود .....

فقر ،  همه جا سر میكشد ........

  فقر ، شب را " بی غذا  " سر كردن نیست ..

اگر پیاده هم شده ،
سفر کن ،
در ماندن میپوسی. ..

کودکی که میداند دستان پینه بسته ی پدرش،ادامه تحصیل نکردن خواهرش و گریه ی مادرش از بی پولی است،در مدرسه چطور بنویسد

 علم از ثروت بهتر است؟!!!!!!!!

نمـیدانــم چـه رابـطه ای ست...؟
بیـن ِ نبــودنـت بــا رنـگ هــا ...!
دلـتنگ ِ تــو کـه مـی شـوم
زنــــدگــی ام ،
سیـاه مـی شـــود !!!

نوشته شده توسط دوست عزیزم:یاس

یه چیزی مثل یک رویا، حقیقت داره و اینجاست

یه حس خوبی از بودن، که هم امروز و هم فرداست

ندونستم چی شد اما، توی هر لحظه گیر کردم

همیشه قصه سرعت بود، ولی انگاری دیر کردم

می گن بدجوری دیوونم، مگه دیوونه آدم نیست

آخه غم داره می خنده، تحمل کردنش کم نیست

چرا دنیا نمی ایسته، بیاد و همسفر باشیم

بگو تا کی باید دنبال رویا، در به در باشیم

دیگه تاریخ و تقویم و صدای تیک تیک ساعت

یه جورایی بهم می گن گذشت از ما، بخواب راحت

دیگه حالا با این حال و با این دوتا چشم قرمز

یه جور بی رحم مجبورم بگم خوبم، بگم جونم، بگم عشقم، خداحافظ

دانلود آهنگ پایان دوم از رضا صادقی

حالا که دست هایت چتر نمی شوند
حالا که نگاهت ستاره نمی بارد
حالا که خانه ای برای ما شدن نداریم
از کاغذ شعرهایم اتاقی می سازم
تا آوار تنهایی بر سرت نریزد
و آرامش خیالت ، ‌خیس اشک هایم نشود...

گریه کن جداییا ما رو رها نمی کنن

آدما انگار برای ما دعا نمی کنن

گریه کن حالا حالا از هم باید جدا بشیم

بشینیم منتظر معجزه خدا بشیم

گریه کن منم دارم مثل تو گریه می کنم

به خدای آسمونامون گلایه می کنم

گریه کن واسه شبایی که بدون هم بودیم

تنهایی برای سنگینی غصه کم بودیم

آموخته ام که خداعشق است

وعشق تنهاخداست

آموخته ام که وقتی ناامیدمی شوم

خداباتمام عظمتش

عاشقانه انتظارمی کشد دوباره به رحمت او امیدوارشوم

آموخته ام اگرتاکنون به آنچه خواستم نرسیدم

خدابرایم بهترش رادرنظرگرفته

آموخته ام که زندگی دشواراست

ولی من ازاوسخت تر

حکایت سپیده
مادر، تو رفیع ترین داستان حیات منی.

تو به من درس زندگی آموختی.

تو چون پروانه سوختی و چون شمع گداختی و مهربانانه با سختی های من ساختی.

مادر، ستاره ها نمایی از نگاه توست و مهتاب پرتوی از عطوفتت، و سپیده حکایتی از صداقتت.

قلم از نگارش شُکوه تو ناتوان است و هزاران شعر در ستایش مدح تو اندک.

مادر، اگر نمی توانم کوشش هایت را ارج نهم و محبت هایت را سپاس گزارم، پوزش بی کرانم را همراه با دسته گلی از هزاران تبریک، بپذیر.

فروغ تو تا انتهای زمان جاوید و روزت تا پایان روزگار، مبارک باد.

الهی فدای مامان شهنازم بشم.

روزت مبارک مامان جونم.

کاش الان پیشت بودم و تمام وجودم رو تقدیمت میکردم.

وقتی خواستم زندگی کنم، راهم را بستند.وقتی خواستم ستایش کنم، گفتند خرافات است.وقتی خواستم عاشق شوم گفتند دروغ است.وقتی خواستم گریستم، گفتند دروغ است.وقتی خواستم بخندم، گفتند دیوانه است.دنیا را نگه دارید، میخواهم پیاده شوم...